Si Inday at Ang Batang Pasaway

“Hoy Inday! Ikuha mo nga ako ng tinapay!”

“ Ibili mo nga ako ng kendi!”

“Linisin mo nga itong sapatos ko!”

“Ikuha mo nga ako ng tubig!”

“Bilis!”

Sunud-sunod ang utos ko kay Inday. Siguradong mapapagod siya. Buti nga sa kanya, kasi nakakainis siya! Lagi na lamang siyang nakikialam sa akin.

Tuwing umaga, di ako makapaglaro agad sa labas kasi, pinipilit pa niya akong uminom ng gatas, tapos pipilitin ring pakainin ng tinapay. Hindi lang iyon, kailangan pang maligo muna at kailangan pa raw magsipilyo.

“Kailangan mong magsipilyo para di masira ang mga ipen mo.” ang laging sinasabi pa ni Inday.

Sa loob-loob ko, e bakit naman kaya masisira, e buong-buo nga at ang titigas ng mga ipen ko dahil mana ako sa daddy ko! Nakakainis talaga! Puro daldal si Inday, daig pa ang mommy ko!

Kapag nakikipaglaro naman na ako ng habulan sa mga kapit-bahay namin, lagi na lang ako tinatawag ni Inday, para lagyan niya ng pulbos ang katawan ko. Tapos sasapinan pa niya ng bimpo ang likod ko na lagi namang nahuhulog kapag nagtatakbuhan na kami ng mga kalaro ko.

Haay naku, istorbo talaga!

At lalo pa akong naiinis dahil kung kailan kasarapan ng laro, saka pa ako pauuwiin para pakainin na naman. Pipilitin niya akong kumain ng niluto niyang ulam na laging may mga gulay na nakakasuka naman ang lasa.

Sasabihin pa ni Inday, “Masustansya ang gulay kaya kumain ka nang marami para lumakas ka at di magkasakit.” 

                                                                                                                                                 The End